La République démocratique du Congo (RDC) est classée à la 163e place sur 182 pour l’année 2025 par l’organisation non gouvernementale (ONG) Transparency International, ce qui équivaut à un niveau de corruption élevé. La corruption touche une grande diversité de secteurs, notamment la justice, l’administration publique, les finances, la gestion des ressources naturelles ainsi que l’éducation et la santé. Les études et rapports consultés soulignent que la corruption imprègne profondément le fonctionnement des institutions, où les pratiques telles que les pots-de-vin, le trafic d’influence et l’ingérence politique sont courantes. Par ailleurs, plusieurs sources décrivent une corruption endémique au sein de l’État, entraînant des pertes financières importantes et compromettant la gouvernance, le développement et l’État de droit.
Le pays dispose d’un cadre juridique conforme aux normes internationales en matière de lutte contre la corruption, comprenant notamment des dispositions constitutionnelles, pénales et sectorielles. Plusieurs institutions spécialisées ont également été mises en place pour prévenir et réprimer ce phénomène.
Les sources soulignent toutefois que la lutte contre la corruption en RDC est entravée par des facteurs structurels tels que l’impunité, les ingérences politiques, les dysfonctionnements judiciaires. Malgré l’existence d’un cadre juridique et d’institutions spécialisées, l’application des lois reste faible, les sanctions rares et peu dissuasives, et les mécanismes de contrôle peu efficaces. Cette situation contribue à la persistance d’une corruption systémique et à l’ineffectivité des politiques anticorruption.
S’agissant des faux documents, la presse en ligne publie divers exemples de pratiques ayant cours dans le pays. Sont notamment concernés les permis de conduire, les billets de banque, les diplômes et les cartes d’électeur.
Beleid
Het beleid dat de commissaris-generaal voert, is gestoeld op een grondige analyse van nauwkeurige en actuele informatie over de algemene situatie in het land van oorsprong. Die informatie wordt op professionele manier verzameld uit verschillende objectieve bronnen, waaronder het EUAA, het UNHCR, relevante internationale mensenrechtenorganisaties, niet-gouvernementele organisaties, vakliteratuur en berichtgeving in de media. Bij het bepalen van zijn beleid baseert de commissaris-generaal zich derhalve niet alleen op de op deze website gepubliceerde COI Focussen opgesteld door Cedoca, dewelke slechts één aspect van de algemene situatie in het land van herkomst behandelen.
Uit het gegeven dat een COI Focus gedateerd zou zijn, kan bijgevolg niet worden afgeleid dat het beleid dat de commissaris-generaal voert niet langer actueel zou zijn.
Bij het beoordelen van een asielaanvraag houdt de commissaris-generaal niet alleen rekening met de feitelijke situatie zoals zij zich voordoet in het land van oorsprong op het ogenblik van zijn beslissing, maar ook met de individuele situatie en persoonlijke omstandigheden van de asielzoeker. Elke asielaanvraag wordt individueel onderzocht. Een asielzoeker moet op een voldoende concrete manier aantonen dat hij een gegronde vrees voor vervolging of een persoonlijk risico op ernstige schade loopt. Hij kan dus niet louter verwijzen naar de algemene omstandigheden in zijn land, maar moet ook concrete, geloofwaardige en op zijn persoon betrokken feiten aanbrengen.
Voor dit land is geen beleidsnota beschikbaar op de CGVS website.